گوته شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، و سیاستمدار آلمانی بود. گوته تحصیلاتش در رشته حقوق بود. مدت ده سالی در شغل وزارت خدمت کرد . با ناپلئون بناپارت و بسیاری از رهبران کشور ها آشنایی نزدیک داشت. اما او تشنه دانستن بود و هیچ چیزی او را اغنا نمی کرد. به زبان های فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسه ، عبری، یونانی و لاتین تسلط داشت. غزل های حافظ را از فارسی به آلمانی ترجمه کرد. علاوه بر دانستن زبان ها در رشته ها هنری، زمین شناسی، گیاه شناسی، فیزیک، کالبد شناسی، تاریخ و علوم مطالعات وسیعی داشت و در بیشتر موارد صاحب نظر بود.

زندگی گوته در اواخر قرن هجدهم یعنی در  دوران مکتب رمانتیسم شکل می گرفت  دوران گوته، دوران تولد افکار نوین بود. دوران انقلاب فرانسه، دوران تفکر ژان ژاک روسو و امانوئل کانت. دوران دگرگونی ها و زایش اندیشه ها ی نو ...

در تراژدی فاوست گوته  می بینیم که  فاوست حاضر است جان و روانش را بدهد تا به مفاهیم و اندیشه هایی دست یابد که پاسخ گوی نیاز های انسان رنسانس باشد. او از پرواز سخن می گوید . از کنده شدن از قیود زندگی خاکی و در اوج اندیشه پر گرفتن .  او می خواهد از آن اوج، با گستره دید باز تری به جنگل  سرسبز هستی  نگاه کند.  فاوست همان تشنگی دانستن خود گوته را دارد. اگر اشتباه نکنم فاوست همان شخصیت گوته است که در او متجلی شده است

شخصیت های نمایشنامه فاوست هریک شاخص و نماینده قشر های متفاوت جامعه با خواست ها و نیاز های متفاوت هستند..

گوته یکی از بزرگترین نوابغ مکتب رومانتیسم در آلمان بود. آخرین کلام او در بستر مرگ این بود «نور بیشتر»

مهمترین آثار گوته عبارتند از: ورتر،  فاوست، اگمونت،  نغمه های رومی، دیوان شرقی (تقدیم به خافظ) سفرنامه ایتالیا، تئوری رنگ ها