1

خوشه پروین

چو لیلی ننماید رخ از پی شیرین روم
چو شادی ننماید رخ به روزگار دیرین روم
گر به این فسانه نتوان دل خوش داشت
پی افسانه دیگر از ماه به پروین روم

*** *** *** ***

2

به چه دل ببندم ؟
به چه بیندیشم؟
نه به دیروز و نه به امروز
نومید ز فردایی دگرگونه و پیروز
ره به کجا گیرم؟ زکجا بر آرم سر
ای دوست حذر کن ز این سفر
خدا را بر این تیره  ره چراغی بیافروز

*** *** *** ***

3

کدامین ره؟

یکی پی اسلام
یکی پی زرتشت
یکی یهودی یکی مسیحی
یکی دشنه ای در مشت
یکی افسانه سرا
یکی فرمانروایی درشت
خدا را چراغی بیافروز
تاریکی ها مرا کشت


*** *** *** ***

4

نفیر گلوله ها
می سوزیم با درد و رنج
می زنیم سر به هرسو
با روحی افسرده و دلتنگ
زیر این آسمان گرفته
و ابر های تیره رنگ
فریاد ها خموش
تیر ها خورده بسنگ
دست دشمن به خون آرنگ

بس کنید ای شبگردان ستم
ای غبار های  اندو ه و غم
بس کنید

*** *** *** ***

5

گاهی شایسته است  به فسانه ای دل بستن
یا که  در مسیر هستی به بهانه ای نشستن
در اوج خیال از صوری به صور دیگر رفتن
تا معنا و دلیلی  برای هستی  جستن

*** *** *** ***

6

 هنگام که از باغ و گل می گویم
گل تویی و باع یاد و خاطره  تست
هنگام که از تو می گویم
تو گلی هستی رها در خروش باد
گریزان ز دیوار باغ و همیشه آزاد
هنگام که از ابر می گویم
تو می باری  قطره قطره
ز گوشه چشمانم
ز چشمه جانم
آری تو می باری ای گل همیشه بهارم
تو بگو کوله بار خورشیدم را
در کدام باغچه شب بکارم

*** *** *** ***

7

نامم باران
چکیده ز چشم زمان
همچون لاله ای خموش
بر فراز تپه ساران
گریخته ز آشیان ،
بی قرار در غربت
دست سر نوشت
بَرد، خشت زندگانی ام به هر سویی
فرو ریزد به خواب هر سبویی
واندرین گستره تنهایی دنیا
همه شبهای من، شبی یلدا
جدا ز هر دلجویی، جدا ز هر دلجویی

*** *** *** ***

8

بامداد من کو

من کی ام
اینجا کجاست
که می بارم اشک
به دشتی که بی فرداست
خروشی بی قرارم
خدایا کجا فریادی برآرم
کوله بار آفتابم را
در کجای این شب بی پیر بگذار

فریدون