این ره، که می گذرد
از میانِ کو هِ تنگ نظری ها
و رودبار  ظلم و ستم
زیرِ ِ این آسمانِ ابری
که دق می کند، نفس
درین تاریکی و غم
به کجا ختم می شود؟

این ره، که می گذرد
از میا نِ سطور ِ تاریخ
و این فصولِ خزان زده و سرد
و جویبار ِ درد و خون
در جوار ِ مرگ و جنون
به کجا ختم می شود؟

ما کوله بار ِ خویش را بسته ایم
جان بر کف،
با دلی پر ز امید
به ره افتاده ایم
برای رسیدن به فضایی باز
و فردایی شاد و سر فراز
تا زندگی را، زنو کنیم آغاز

اما این ره، به کجا ختم می شود؟

فریدون