دنیای بلاگ نویسی را از این نظر دوست دارم که در آن،  هیچ تبعیضی وجود ندارد. تنها دانش ،  اندوخته ذهنی  و اندیشمندی است که می تواند بدرخشد و هنر نمایی کند. در این دنیای به اصطلاح مجازی، ثروت، تنومندی، زیبایی، جنسیت، نژاد، ملیت، سن (پیری یا جوانی )، چشم و هم چشمی و غیره نقشی ندارند.

در این دنیای اینتر نتی نقش پول دارد روز به روز کمرنگ تر می شود . در این جا می شود به موسیقی گوش کرد. به اکثر اشعار شاعران دست یافت. کتا بهای کلاسیک را آنلاین خواند.  در جهانی بی مرز با هرکسی در هر جای دنیا دوست شد و ارتباط بر قرار کرد. 

مزایای این جهان اینترنبی بی شمار است. اما افسوس که هنوز دوسوم مردم جهان از  داشتن کامپوتر و وصل شدن به خط اینترنت محروم هستند. افسوس که هنوز در بعضی از کشور های آسیایی ، آمریکای لاتین و افریقایی شبکه اینتر نت تحت کنترول و سانسور است.  افسوس  هنوز عده ای دانش خود را در خدمت تولید ویروس و اشکالات  اینتر نتی می گذارند. افسوس که بیل گیت با وجود میلیارد ها ثروت حاضر نیست نرم افزار هایش را با قیمتی مناسب در خدمت همگان بگذارد.